قربانیان قهرمان “یک فنجان چای بی موقع - ردّ پای یک انقلاب” منتشر شد.

گفتگوی صدای امریکا با من - امیر حسین فطانت

images-1328.jpgبالاخره منتشرشد. با 18 دقیقه کوتاه شدن که البته به کلیت مطلب آسیب چندانی نمیزند و تحت عنوان گفتگوی صدای امریکا با امیر حسین فتانت. با مصاحبه کننده ای که از ابتدا سعی دارد تا برای اثبات روایت تاریخ تحریف شده چهل سال گذشته از من تائیدیه بگیرد. وظیفه من در قبال تاریخ و نسل جوان مملکتم با نوشتن کتاب “یک فنجان چای بی موقع- ردّ پای یک انقلاب” و این مصاحبه تمام شد. در چه کسی از خیل نظریه پردازان و راویان حکایت های دروغ چهل سال گذشته شهامت تجدید نظر وجود دارد؟

2 نظر برای “گفتگوی صدای امریکا با من - امیر حسین فطانت”

  1. مینا ملکی گفت:

    آقای فطانت آیا خودتان به این مصاحبه گوش داده اید و متوجه اشتباهاتی که داشتید شدید؟؟ منکه خود با اشتیاق تمام برای اینکه چیز جدیدی از این مصاحبه دستگیرم شود آن را دانلود کردم از حرفهای عصبی و بشدت تکراری شما سردرد گرفتم و آخرش هم هیچ چیز بجز هزار بار تکرار این دو جمله دستگیرم نشد:
    یک - تمام ماجرای اعدام دانشیان گلسرخی یک تاتر از جانب پرویز ثابتی بود که میخواست با عرضگی و خوش خدمتی خود به شاه و فرح را ثابت کند
    دو - شما تنها میخواستید با لود دادن کرامت دانشیان او را از افتادن به دردسرهای بزرکتر نجات دهید.
    همین و بس. این دو جمله را هم اصلا دربست از شما قبول کردم.

    ولی بجای اینکه بعد از گفتن این دوجمله - که یک دقیقه هم وقت نمیگیرد و شنونده هم کودن نیست که هزار بار برایش تکرار کنید- تمام وقت مصاحبه را تلف کردید و به توصیه های مجری برنامه علی جوانمردی هم که سعی کرد از این دایره تکراری خارج شوید هیچ گوش ندادید که مرتب به او تهمت زدید که نمیگذارد شما حرف بزنید!!! اما هر بار او به شما فرصت داد شما بجای جرف زدن مثل طوطی همان دو جمله را که اول هم گفته بودید دوباره و دوباره و دوباره تکرار کردید.
    حا ل در وبلاگتان هم نوشته اید “نمیگذارند” شما حرف هایتان را بزنید!
    توصیه من این است که برای اینکه از این دو جمله فرا تر بروید خودتان را جای مصاحبه کننده بگذارید و برای تمرین یک مصاحبه در سی دقیقه قابل بازگو کردن باشد بنویسید. هرگاه موفق به این کار شدید این متن را بفرستید به صدای امریکا یا یک رسانه دیگر که آن بدبخت ها بدانند تکلیفشان با شما چیست و چه چیزی بنظر شما باید بپرسند که شما تمام وقت را به گیر دادن به آنها و تکرار دوجمله تلف نکنید.
    ضمن اینکه در دنیای آزاد و دموکراسی این مصاحبه کننده و رسانه است که تعیین میکند چه سوالی باید بکند و مصاحبه شونده یا به آن رسانه اعتماد ندارد و نمیپذیرد مصاحبه کند یا اینقدر احساس مسئولیت و اعتماد به نفس دارد که بدون گیر دادن به مصاحبه کننده “هرچیزی” را از او پرسیدند جواب بدهد.

    البته فرض را بر این میگذاریم که شما فکر نمیکنید که مهمترین شخص دنیا هستید که تمام رسانه های دنیا باید هرچقدر وقت خواستید و در هر موردی که خواستید به شما وقت بدهند.
    چون حتی مهمترین اشخاص دنیا مثل اوباما هم چنین امکانی ندارند. فقط امثال فیدل کاسترو شاید هشت ساعت مخ مردمشان را با سخنرانی هایشان میترکانند. شما که نمیخواهید ادای فیدل کاسترو را در بیاورید؟

    حالا ببینیم شما که به همه رسانه ها تهمت اجازه حرف زدن ندادن به خود را میزنید، آیا کامنت مرا در سایتتان میزنید یا نه؟

  2. امیر حسین فطانت گفت:

    خانم عزیز
    اولاً انجام این مصاحبه به تقاضای خود من بود و قصد من بیان همان جزئیاتی بود که تاریخ منتظر شنیدن آن بود و توضیح امری در خور یک روایت تاریخی. متاسفانه و همانطور که با اندکی هوش میتوان فهمید اقای جوانمردی با پیشفرض های خود اجازه ندادند که ان گونه که باید این ماجرا گفته شود و از ابتدا به جستجوی ضد قهرمان امده بودند. آنچه را من مایل بودم گفته شود را ایشان تمایل داشتند در حد بازجوئی پائین اورند و سر نخ کلام از دست من خارج شد. با این که قبلا شرط کرده بودم که مصاحبه کننده میبایست با سر زدن به وبلاگ من با من و شخصیت من از قبل آشنا باشد. خود من به هیچوجه از انجام این مصاحبه راضی نیستم. انچه گفته شد میتوانست در بیست دقیقه و به خوبی گفته شود و بعد به هر سوالی اماده پاسخ دادن بودم. از تدوین ناجوانمردانه صدای امریکا بهتر میتوانید درک کنید که هدف ساختن برنامه ای بود که ایشان مایل بودند و نه آنچه باید و لازم بود گفته شود.
    ضمنن در دنیای ازاد که از آن نام بردید خدمت شما عرض کنم که من به هیچکس و به هیچوجه و در هیچ موردی بازجوئی پس نمیدهم و زیر این اسمان کسی نیست که بتواند مرا به انجام آنچه مایل نیستم مجبور کند. ایکاش صدای امریکا 18 دقیقه کوتاه شده را هم میگذاشت تا شما بهتر متوجه ژست های از بالا به پائین اقای جوانمردی در برابر من میشدید..

نظر شما