Rumi-Antología Poética من و اسطوره شناس

دانلود آزاد یک فنجان چای بی موقع-ردّ پای یک انقلاب

ketab-corp.jpgدر نگارش این کتاب خون های بسیار ریخته و رنج های بسیار برده شده است. خواندن آن برای علاقمندان به تاریخ معاصر ایران و روشنفکران مارکسیست یک ضرورت است و به  اهل قلم و نسل جوان و جویای ایران جداً توصیه میشود. تمام حقوق مادی و معنوی آثار فارسی من متعلق به من است. برای کمک به گسترش فرهنگ مکتوب، تمام حقوق مادی آثار خود را به اشخاص حقیقی و حقوقی و قانونی و غیر قانونی، واقعی و مجازی که به انتشار و توزیع آنها اقدام کنند واگذار میکنم.… بنا بر ادعای من محتوای این کتاب تا هنگامی که سندی، مدرکی، دلیلی، قرینه ای، شاهدی، تناقضی، نقل قولی، ردّیه ای، تکذیبیه ای، اصلاحیه ای و هرچه از این دست ارائه نشود که  نوشته های این کتاب را باطل و یا مخدوش سازد، این روایت معتبر ترین روایت از جنجالی ترین محاکمه سیاسی اخرین سالهای زمان شاه (دانشیان - گلسرخی)  و صحنه ها و رویدادها وشخصیت های تاریخی آمده در این کتاب است.

خبرگزاری کتاب ایران   صدای امریکا، بی بی سی، دائرة المعارف بزرگ اسلامی، تاریخ ایرانی، تاریخ شفاهی، ایسنا

معرفی و بررسی کتاب «یک فنجان چای بی موقع» دکتر رضا صادقیان   بررسی کتاب ” یک فنجان چای بی موقع” رضا اغنمی  راز گشائی از جنجالی ترین پرونده سیاسی زمان شاه  مد و مه  پی دی اف  کتاب عباس سماکار” پنهان در پشت خود” و پاسخ من به ایشان در شرح اخلاق یک شورشی بیشرم

کمتر کتابی در سالهای اخیر مثل این کتاب مورد توجه مطبوعات و رسانه ها قرار گرفته است و بیش از هر چیز به دلیل اهمیت آن در روشن ساختن بخشی از ابهامات تاریخ معاصر ایران در مورد جنجالی ترین محاکمه سیاسی اخرین سالهای سلطنت شاه است. حتی اگر تمام زندگی من به نوشتن یکی از دو کتاب “داستان تمام داستانها” و یا “یک فنجان چای بی موقع” خلاصه میشد باز زندگی خود را غنی و سرشار و در فاصله تولد و مرگ خود را رستگار می خواندم.

این کتاب در ایران با تغییراتی منتشر شده است.  مقایسه متن اصلی و متن منتشر شده در ایران 

ketab-corp.jpg

برای دانلود بر روی تصویر مقابل کلیک کنید

تعداد صفحات 342

اندازه فایل 1.78 mb

9 نظر برای “دانلود آزاد یک فنجان چای بی موقع-ردّ پای یک انقلاب”

  1. کیوان گفت:

    ممنون آقای فطانت که رایگان برای دانلود گذاشتید خیلی دنبال نسخه سانسور نشده اش بودم
    می تونستید کنار لینک دانلود یک گزینه پزداخت داوطلبانه هم قذار بدید تا هر کسی خواست donation انجام بده… مثلا” از طریق بیت کوین که حتی تو ایران هم هر کسی بخواد می تونه با این روش پرداخت کنه… به هر حال سالها برای این کتاب زحمت کشیدید

  2. Reza گفت:

    darke shoma bologhe siyasi mikhad.faghat bedonin hastand kasani ke mifahmand shoma chimigid.va cheghadr ketabe shoma va khaterate shoma moheme.besiyar moheme.r

  3. امیر حسین فطانت گفت:

    کیوان عزیز ممنون از حسن نیت تو اما هیچ ثروتی در دنیا نمیتواند بهای عادلانه ای باشد بر خونهائی که در نگارش این کتاب ریخته شده و زجری که کشیده شده است.

  4. محمد گفت:

    با سلام ، آقای فطانت با تشکر از اینکه کتاب رو به صورت رایگان برای دانلود قرار دادین ، کتاب در ایران توسط یک انتشارات منتشر شده و با قیمت بیست هزار تومن بفروش میرسه ، راستش از اونجایی که میدونستم هیچی از این مبلغ به صاحب کتاب نمیرسه ، با وجود علاقه و کنجکاوی برای خوندنش ، نخریدمش ، اما حالا ده برابر این مبلغ رو از طرف شما به آسایشگاه کهریزک کمک میکنم ، تا اگه به ثواب اعتقاد دارین ثوابش به روح رفتگانتون برسه و اگرم نه که بدونین به خاطر شما یه شاید یه زخم کوچیک از معلولای اونجا درمون بشه،
    پاینده باشید

  5. sina گفت:

    درود بر شما اقای فطانت،
    من نه در زمان شاه و نه در جنگ بوده ام ولی از خواندن کتاب شما بسیار لذت بردم. من نسخه منتشر شده در ایران را خواندم ولی کاش نسخه اصلی را میخواندم. این جمله پاتریسا را خیلی دوست داشتم که به شما گفت:

    - یادته همیشه افسوس جوانی برباد رفته خودت را میخوردی؟
    جوانی سوخته در جستجوی آرمانها؟ باید چیزی را به تو بگم که شاید
    حاال حاالها خودت نفهمی.گذشته من در لذتهای گذرا گذشت که
    چیزی ازش برام باقی نمونده به جز روحی تهی و خاطراتی مبهم. تو خیلی
    عوض شدی اما گذشتههای تو هنوز با تو هست.

    پایدار باشید.

  6. shiva گفت:

    آقای فطانت من از خواندن این کتاب خیلی جا خوردم. شاید برای اینکه شما اولین ایرانی هستید که اینقدر صادقانه بخش های سیاه خود را در چشم دیگران عریان کرده اید. کتاب را در صفحه فیس بوکم گذاشته ام . این کتاب باعث شد که ترس هایم بریزد و قدرت مواجهه با آن ها را پیدا کنم. مرسی که این کتاب را نوشتید. لطفا باز هم بنویسید. از تجربیاتتان بگوئید. هر کس از زاویه ای پاسخی در اآن می ابد.

  7. ارش مرعشی گفت:

    آقای فطانت خیلی سپاسگذارم که اجازه دانلود رایگان کتاب را داده اید! راستش اینه که بعد از دیدن مصاحبه سما با صدای آمریکا و همینطور ویدئویی که با آقای جهان ظبط کرده بودید و با نام (انسان مقدس است) در یوتوب موجود است، خیلی دلم میخواست این کتاب را بخوانم ، اما اصلا امیدوار نبودم که بتوانم به راحتی و به صورت رایگان این کتاب را به دست آورم! اما امشب در همین سایت خودتان موفق شدم کتاب را دانلود کنم و بسیار راحت هم دانلود کردم ! و اصلا دچار دست اندازهای رایج دانلود کتاب نشدم! در هر حال خیلی سپاسگذارم ! و حالا میروم که مشغول خواندنش بشوم ! پاینده باشید!

  8. ناشناس گفت:

    مرسى پيرمرد! مرسى!!

  9. امیر حسین فطانت گفت:

    آقای محمد زرین در مورد این کتاب مطلبی نوشتند که نگاهی است متفاوت به این کتاب :

    اگر حوصله کنید در مورد دو نکته‌ای که نوشته بودم؛ ارزش ادبی کار، و ارزش ماندگاری آن توضیح بدهم. کار و تحقیق در مورد رخدادهای واقعی در هر زمینه‌ای که باشند، سیاسی، عشقی، جنایی .. بطور طبیعی تحلیل و تفسیر متکی به‌سند و مدرک‌اند. در یک فنجان چای بی‌موقع هیچ سندی وجود ندارد. حتی جایی که در مورد انگیزه پرویز ثابتی برای این شوی شوم نگاهی تحلیلی دارید آنچه عنوان می‌کنید حدس و گمان است نه متکی به سند معتبر. (داخل پرانتز اشاره می‌کنم که اگر خاطرات پرویز ثابتی به‌ دقت خوانده شود شاید بشود ردپایی از آرزوهای او را که مقام نخست وزیری بود پیدا کرد تا خودنمایی‌اش برای شاه معنا پیدا کند. این خاطرات را چند سال پیش خواندم و اگر اشتباه نکنم چنین نکته‌ای در آن وجود داشت) درواقع اگر نگوییم صدر صد اما نود و نه درصد توضیحات شما حول ماجرا به عواطف شما متکی‌اند، یعنی مدرک روایت شما تصویری است از خودتان که صفحه به‌صفحه و فصل به فصل شکل می‌گیرد. یعنی روایتی در اول شخص، و ملاط همه ماجراها بیانی است که سرچشمه‌اش عواطف شماست، و کار خواسته یا ناخواسته وارد حوزه ادبیات می‌شود.
    و اما ارزش ماندگاری؛ شما شاید با من موافق نباشید که حزب توده سوای خدماتی که کرد از جمله تبلیغ موفق انس با کتاب و تشویق کتابخوانی با کلیشه‌ای کردن داستان‌نویسی به ادبیات ایران صدمه زد. یعنی نویسنده‌ها را زورکی قالب‌بندی کرد که در راستای آرمان حزب و طبقات زحمکتش بنویسند.
    متاسفانه این میراث نامطبوع هنوز هم اینجا و آنجا فعال است منتها گاه در لباس مبدل. خدا می‌داند چه استعدادها که نابود شد و حتی فرصت مطرح شدن پیدا نکردند و حالا هم سخت گیری ارشاد و نوع دیگری از قالب کلیشه‌ای برای نوشتن مانع ظهور بعضی استعدادهاست که توضیح مفصل می‌خواهد و اینجا جا نیست!
    منظورم این است که بسیاری از نویسنده‌های مطرح، خودشان را پوشاندند و جرئت نکردند از خودشان بنویسند. همین است که رمان و روایت بشری کم داریم و جایی هم که کسی از خودش نوشته آنقدر این (خود) را رفوکاری کرده که بجای آدم طبیعی و زنده مومیایی به خواننده تحویل داده است.
    شما سرراست از خودتان نوشته‌اید. در بعضی پاراگراف‌ها صداقت و روراستی فضای نوشته را باطراوت و زنده می‌کند و ادبیات ما چون از داشتن چنین کارهایی فقیر است سزاوار است این کار و نظایر این کار ماندنی بشوند. آمین.
    شما را درک می‌کنم که برای حک و اصلاح حوصله ندارید. من فقط یکی دو نکته یادآوری می‌کنم تا اگر روزی روزگاری حوصله پیدا کردید این نکات را ملاحظه کنید که البته نظر من است و ممکن است برای شما بی‌ربط باشند. بخش فیلمنامه را (مربوط به جنگ) یا بطور کلی بیرون بکشید یا مثل سایر فصل‌ها آن را روایت کنید البته طوری که کسل‌کننده نشود. بخش ماقبل آخر را که از نوشته دیگرتان به این کار اضافه کرده‌اید کاملا درآورید. سکانس یا فصل مربوط به سرقت مسلحانه از یک پیرمرد و پیرزن را یا حذف کنید یا باز کنید. باز کردن به‌این معنا که راستی چرا گاه مبارزه مسلحانه روشنفکرها با سرقت از بانک‌ها همراه است. بهانه تامین بودجه عمل انقلابی است. این پاسخی کلیشه‌ای است و صادقانه نیست. شاید شما بتوانید با تکیه به تجربه مستقیم خودتان نوعی خویشاوندی بین انقلابی مسلح و سارق مسلح کشف کنید. در ضمن دلجویی مادرتان از این خانواده را بهتر است مفصل‌تر بنویسید.
    اضافه کنم که فهم این سکانس برای خواننده‌ای که با سرنوشت نویسنده همدلی کند دشوار است. کسی که روح و جانش از قربانی شدن دوستش آزار دیده چگونه می‌تواند روی یک پیرمرد اسلحه بکشد؟ راستی اگر همسر این آدم، یا خودش از ترس سکته می‌کرد چه می‌کردید؟!
    این نکات را نوشتم چون کتاب شما را تازه خوانده‌ام. چند وقت دیگر فقط طرحی از این کار، مثل سایر چیزهایی که خوانده‌ام در ذهنم باقی می‌ماند و جزئیات فراموش می‌شوند. اما خود کتاب، خودش را فراموش نمی‌کند. می‌ماند با همه جزئیات، و چه بهتر که این جزئیات استحکام مناسب را داشته باشند. حک و اصلاح اینجاست که ضرورت پیدا می‌کند…
    آدم‌ها هم فراموش می‌شوند. اینجا در داخل کشور باور کن در این نزدیک به چهل سالی که از انقلاب گذشته دو بار هم اسامی طیفور، علامه زاده یا دانشیان به‌گوشم نخورده. آن هیاهوی پرشور ی که آزادی زندانیان سیاسی براه انداخت، آن پاییز و زمستان سال پنجاه و هفت، آن سرودها … سال هاست از رونق افتاده.
    اما شما اگر هم ناخواسته اشتباهی در رابطه دوستانه با دانشیان داشته‌اید با این کتاب او را زنده کرده‌اید. کرامت دانشیان نه در پوسترهای چپی، یا نوشته‌های کلیشه‌ای ایدئوژیک بلکه در کتاب شما با چهره‌ای بشری با آن در آغوش کشیدن و روبوسی که در سکانس پایانی یک فنجان چای بی‌موقع روایت شده ماندگار خواهدماند. خدا نگهدار.
    پی‌نوشت: آدم‌ها با استعدادهای ژنتیک متفاوت به‌دنیا می‌آیند و یک تعریف سرنوشت فعال شدن این استعدادها در شرایط مناسب است. با خواندن خاطرات پرویز ثابتی براحتی متوجه می‌شویم که ذره‌ای استعداد نویسندگی ندارد در حالی که شرایط باعث شده خاطراتش را بنویسد اما شرایط شما را هم وادار به نوشتن کرده است و یکباره استعداد یا روح نویسندگی شما فعال شده است. روح نویسندگی یعنی صاحب عاطفه‌ای بودن از بشریت و درک غریزی آدم‌ها. ذره‌ای بشریت در نوشته ثابتی پیدا نمی‌کنید اما جای جای نوشته شما این بشریت رو نشان می‌دهد. البته تبحر، و بالندگی یک استعداد ژنتیک که حداقلی از آموزش و تمرین می‌خواهد سرجای خودش محفوظ است.
    امیدوارم در فرصتی نظرم را در مواردی مثل سرنوشت، ایمان، تاریخ و …برایتان بنویسم. علاقه‌ای که به داستان‌نویسی داشتم دیگر در وجودم رونق ندارد. گاه برای تک و توکی آشنا نامه می‌نویسم. بگذریم که این معدود آشناها هم کمتر کون پاسخ نوشتن دارند و در سن و سال ما انگار افسردگی رکورد زده است!
    یک نکته می‌نویسم و رفع زحمت می‌کنم. در یک سکانس کوتاه اما تعیین‌کننده مثل سکانس پایانی نوشته شما هر واژه اهمیت دارد تا حدودی مثل اهمیت واژه‌ها در شعر یا داستان کوتاه نه رمان.
    در این سکانس اشاره به نوعی شیرینی یا کیک به اسم نارنجک بهتر است بدون استفاده از واژه (خون ، و خونین) درج بشود. واژه جراحت مناسب‌تر است؛ نارنجک نمی‌خورم چون لب و دهنم را مجروح می‌کند.
    شما در این سکانس کرامت را می‌بوسید. این بوسه با توجه به پیامدهایش باعث جراحت روح شما خواهد شد. جراحت روح موردی ماندنی‌است، خوب نمی‌شود. خون و خونین متن را دراکولایی می‌کنند…

نظر شما